Is proactiviteit en persoonlijk ondernemerschap teveel gevraagd?


De wereld verandert snel en daagt daarmee ons en onze organisatie uit om het beste in onze medewerkers naar boven te halen. Als ondernemer/manager ben je bezig met gaten dicht rennen en taken oppakken die een ander laat liggen. Je staat in het team en geeft het goede voorbeeld, want een soldaat sterft nu eenmaal eerder voor de sergeant dan voor de generaal. Je medewerkers zijn immers geselecteerd op hun bijdrage in groei en ontwikkeling van de organisatie, het stond nog zo duidelijk in de functiebeschrijving. Wat zie je niet? Of is proactiviteit en persoonlijk ondernemerschap dan toch echt teveel gevraagd?

Mijn naam is Loes Heldens, business consultant en organisatieadviseur binnen Flexian. Ik heb me de laatste jaren gespecialiseerd in de onbewuste behoeftes van mens en organisatie. Wat heeft de mens en een organisatie nodig om met de minste weerstand mee te kunnen in de wereld die snel verandert? In deze weblog wil ik u meenemen in een aantal praktijksituaties. Waarbij ik me bewust ben van het risico dat ik u, als ondernemer/manager, wellicht bewust onbekwaam maak. Stop dus met lezen als dit niet uw behoefte was toen u vanmorgen opstond.

Sophie heeft al een hele loopbaan achter de rug waarbij ze er langzaam achter kwam dat de trend ‘mens centraal’ haar steeds meer tegen stond. Ze besloot te specialiseren in technisch vlak van haar werk en kreeg toen binnen ons bedrijf een passende aanstelling. Ze verstaat haar vak als een van de beste en overziet belangrijke verbanden om snel de juiste oplossing te vinden. Er zijn verschillende functioneringsgesprekken geweest waarbij we gezamenlijk hebben bepaald dat ze een nieuw product gaat ontwikkelen. Ik geloof dat ze het echt meent, toch zie ik haar geenszins het afgesproken gedrag inzetten.

Op de voetbalvereniging is Jeroen voorzitter en proactief bezig om de vereniging vrijwillig naar een hoger plan te tillen. Hij vertelt ronduit over de progressie die ze als club maken en wat dit voor positieve gevolgen heeft voor het aantal aanmeldingen dit seizoen. Jeroen werkt al 7 jaar binnen onze organisatie en op zijn afdeling is net gereorganiseerd. Een frisse start met een team dat, na deze bewogen periode, weer zin heeft om door te pakken en te bouwen aan de toekomst. Jeroen heeft eerder zijn rol als manager bewezen, heeft het perfecte profiel voor deze functie. Maar hij lijkt zijn rol niet op te pakken. In de verste verte is hij niet die voorzitter die hij binnen de voetbalvereniging is.

Meike is een jonge basisschooldocente en werkt hard om haar plekje in een vast team te verwerven. Maar haar rol als vervanger wordt herhaaldelijk niet omgezet in een vast dienstverband. Haar werkhouding is perfect, ze zorgt voor een frisse wind in het bestaande team en komt met waardevolle praktische verbeteringen binnen het huidige onderwijs. Wanneer we haar vragen om vanuit haar up-to-date kennis de leerlijn voor het nieuwe schooljaar mee te ontwikkelen, past zij hiervoor.

Binnen ons accountantskantoor hebben we dit jaar dan toch een groot deel van de salarisadministratie geautomatiseerd. De weerstand was groot, waardoor we al enkele malen uitweken naar alternatieven en deze vernieuwing dus werd uitgesteld. Nu konden we er niet meer om heen. Zelfs nu het nieuwe systeem er is, weigeren medewerkers de kansen die het nieuwe systeem biedt te omarmen. Ik merk aan alles dat het werkplezier, de productiviteit en de energie die mensen uit hun werk halen in negatieve zin is veranderd. Wat ik daarentegen niet begrijp is dat het verzuim zo laag blijft, er gezamenlijk wordt overwerkt om het werk gedaan te krijgen en er voldoende wordt gelachen.

Intrinsieke motivatie tot groei en ontwikkeling is alleen mogelijk als wij onze medewerkers niet onbewust tekort doen.
Proactiviteit en persoonlijke ondernemerschap is niet teveel gevraagd. Al kan ik me voorstellen dat dit wél de interpretatie is van de woorden en daden uit bovenstaande voorbeelden. De vraag is niet óf je proactiviteit en persoonlijk ondernemerschap mag verwachten. De vraag die je als ondernemer/manager hoort te stellen is: Wanneer mag ik proactiviteit en persoonlijk ondernemerschap verwachten?

Voordat onze medewerkers een ‘soort van wederkerigheid’ laten zien, zullen wij eerst tegemoet moeten komen aan een aantal onbewuste behoeftes. Intrinsieke motivatie tot groei en ontwikkeling is alleen mogelijk als wij onze medewerkers niet onbewust tekort doen. Hierbij is een schone werkplek, een vast contract en de pauze doorbetalen niet voldoende. Naast een aantal basisbehoeftes op de werkplek, zullen de behoeftes die hierop volgen ook beantwoord horen te worden. Is dat niet het geval, dan mag je als ondernemer/manager niet verwachten dat je medewerkers intrinsiek gemotiveerd zijn tot groei en ontwikkeling.Ook niet als het salaris daarnaar is, of jullie dit gewenst gedrag tot twee keer toe hebben besproken.

Een weblog met herkenbare voorbeelden die met enige regelmaat voorkomen binnen onze dagelijkse praktijk. Geen schande dus om een van uw medewerkers of uw eigen organisatie te herkennen in bovenstaande voorbeelden. Mocht deze weblog het vertrouwen hebben gewekt dat wij u of uw organisatie verder kunnen helpen om antwoord te geven op de wereld die snel verandert, bel of mail ons dan gerust. Want het zijn slechts inzichten die voor u en uw organisatie een groot verschil kunnen maken.

Wellicht dat onze kosteloze training bij u past, twee dagdelen om kritisch naar uzelf en uw organisatie te kijken. Informeer gerust naar hetgeen wij van onze gasten verwachten. En ja, binnen onze training krijgt u oa. inzicht in het gedachtegoed waarmee u bovenstaand gedrag kunt verklaren.

Dank voor uw investering in tijd om deze weblog te lezen!

xx Deze weblog werd geschreven door Loes Heldens.
Meer weten? Neem dan contact met haar op.


Reacties


Nog geen reacties geplaatst...




Plaats je eigen reactie


  
    Reactie:
  
    Naam:    
    E-mail:
 Uw e-mailadres wordt niet getoond